سوریه تنها به آثار مذهبی و زیارتگاه های آن خلاصه نمی شود؛ کشوری در غرب آسیا حد فاصل دریای مدیترانه و کشور عراق که در گذشته به نام شام معروف بوده است.

 آثار باستانی و تاریخی این منطقه که تنها به اماکن مذهبی خلاصه نمی شود، ما را با سابقه ای بیش از ۵۰۰۰ سال قدمت روبه رو می کند؛ سابقه ای که نشان از نفوذ اقوام مختلف در دوره های زمانی متفاوت در این نقطه از خاک جهان داشته است.

از آثار و نشانه های اقوام سامی، آموری، آرامی، آشوری، بابلی، یونانی و... که بگذریم نفوذ و تاثیر ایران در دنیای باستان بر این ناحیه بسیار چشمگیر و قابل تامل است. ایرانیان از سال ۵۵۰ تا ۳۳۲ پیش از میلاد بر سوریه تسلط داشتند که نشانه هایی از آن در نوع و سبک معماری بر جای مانده از آثار باستانی کشف شده در این کشور، کاملا مشهود است.

یکی از مناطق مهم در سرزمین شام که تمدن آن به هزاره هفتم پیش از میلاد می رسد، شهری باستانی است به نام تدمر که امروزه ویرانه های آن در ۲۱۵ کیلومتری شمال شرق دمشق، پایتخت سوریه قرار دارد. تدمر به معنای درخت نخل است که در دوره های بعد نام این شهر توسط یونانیان و رومیان به پالمیرا تغییر می کند. این شهر تاریخی در هزاره دوم پیش از میلاد یکی از شاهراه های مهم در مسیر کاروان های مسافرتی هنگام عبور از صحرای سوریه بوده که در مسیر جاده ابریشم قرار داشت.

نفوذ و تاثیر ایران در دنیای باستان بر سوریه